بخشی ازبورژوازی که امروز «جنبش موج سبز» را بااتکا به طبقه مرفه ومتوسطه شهری سازمان داده است، اکنون توانسته در سطح ملی و بین المللی قطبی ارتجاعی را سازمان دهد.
امروز نه تنها همه متفکران دمکراسی بورژوازی، از چپ تا راست تا محافظه کار و لیبرال در خدمت تئوریزه کردن نیازهای نظری وعملی آن قرارگرفته اند، بلکه همچنین دولت های سرمایه داری غرب نیز در خدمت پیشبرد عملی این جنبش قرارگرفته اند. درصورت پیروزی این جنبش، طبقه کارگر شرایطی بهترازدوران سیاه کنونی نصیبش نخواهدشد. این را طبقه کارگر درهشت سال حکمرانی ماشین جنگی و کشتار دوران موسوی، در هشت سال بیکاری و فلاکت وسیع دوران رفسنجانی و در هشت سال "توسعه سیاسی" و فقر اقتصادی دوران خاتمی تجربه کرده است.
درتقابل بااین جنبش، دولت احمدی نژاد بااتکا به تمام ظرفیتهای نظامی دولتی وبا پشتیبانی بی قیدوشرط "ولایت فقیه" وهمچنین با حمایت دولت های سرمایه داری چین و روسیه، درتقابل باجنبشی که برای ابطال انتخابات به راه افتاد، شمشیر قهردولتی راوثیقه تحکیم قدرت جناح خودکرده و در این راه ازهیچ گونه جنایتی فروگذار نمیکند.
دردوسوی این جدال ارتجاعی، فریاد عدالتخواهی کارگران،زنان،دانشجویان واقلیتهای ملی ومذهبی جائی ندارد. این جدالی است که نقطه اختلاف آن تنها برسر به کارگیری نوع ابزار سرکوب برای همین فریاد هاتحت فرماندهی یک دولت مقتدر بورژوائی است.
برخلاف هزینههای عظیم تبلیغاتی- سیاسی جناحهای بورژوازی وهمچنین همراهی توده وسیعی از روشنفکران چپ و ضداستبداد به بهانهی «منافع عمومی جنبش ضددیکتاتوری" جهت به میدان کشانیدن طبقه کارگر، کارگران ایران با انباشت سه دهه تجربه سرکوب خونین وبا درسگیری از تجربه زنده خود در قیام 57 وجنگ ایران وعراق نخواستند که وارد میدان جدال این دوبخش از جناح های بورژوازی شوند وخودرا تبدیل به گوشت دم توپ منافع آنها نمایند. پیشروان کارگری و متفکران آنان نشان دادند که از آگاهی طبقاتی و درایت سیاسی تحسین برانگیزی برخوردارند. آنها همه فراخوانهای چپ بورژوایی به اعتصاب عمومی و "قیام" و غیره را همراه با خود این چپ یکسره نادیده گرفتند.
تداوم این جنبش ارتجاعی نهایتا یک انتخاب سیاسی تعین کننده راپیش روی طبقه ی کارگر ایران قرار میدهد. یا باوارد شدن به این چالش ارتجاعی وانتخاب گزینهی سال 57وبا بستن شریا نهای اقتصادی بسود این یاآن جناح بورژوازی باردیگر طوق بندگی وفقروفلاکت رابرای 30 سال دیگر برگردن خودقراردهد. و یا با صف بندی طبقاتی خود در تقابل با تمامی جناحهای بورژوازی و رفتن به سوی "تقابلی هژمونیک" و سازمان دادن یک انقلاب سوسیالیستی- کارگری برای ابد طوق بندگی سرمایه داری را از سر خود باز کند. بدیهی است که تعلل در نتایج خانمانبرانداز این جنبش ارتجاعی، زمینه را برای تکرار فاجعهای آماده خواهد کرد که سی سال پیش و در مبارزه با "دیکتاتوری شاه" به وقوع پیوست.
ما فعالین کارگری و کمونیست در هامبورگ، در راستای مطالبات پانزده گانه تشکلهای کارگری در قطعنامه اول ماه مه امسال، و ضمن تاکید برخواستهای زیر که می تواند محورحداقل های اتحادعملهای مدافعان جنبش کارگری وکمونیستی باشد.وهمچنین تاکید برمبارزات مستقل طبقاتی کارگران برعلیه نظام سرمایه داری، از تمامی خواسته ها و مطالبات به حق کارگران تا حد سرنگونی طبقه سرمایه داران و رسیدن به سوسیالیسم دفاع می نمائیم.
- آزادي كليه زندانیان سیاسی، لغو كليه احكام صادره و توقف پيگرد هاي قضايي و امنيتي عليه فعالين كارگري
- آزادی حق تشکل سیاسی واقتصادی برای کارگران
- به رسمیت شمردن حق ارتباط کارگران ایران با همزنجیران وتشکل های کارگری بین المللی
- لغو هرگونه ممنوعیت و محدوديت جهت برگزاری مراسم اول ماه مه از جانب کارگران، تعطیل رسمی روز جهانی کارگران
- لغوکارکودکان، تأمین کامل آموزش رایگان کودکان تا سطح دانشگاه
- بهداشت رایگان با کلیه خدمات پزشکی لازم برای همه شهروندان
- برابري حقوق زنان و مردان در تمامي شئونات زندگي اجتماعي و اقتصادي و محو كليه قوانين تبعيض آميز عليه آنان
- برخورداري تمامي بازنشستگان از يك زندگي مرفه
- تأمین بیمه بیکاری معادل آخرین دستمزد برای کلیه کارگرانی که با تعطیلی کارخانه ها به صف ارتش بیکاران رانده می شوند
- به رسمیت شناختن حقوق و مزایای برابر برای همه کارگران مهاجر، توقف فوری اخراج کارگران مهاجر، رفع هر گونه تبعیض جنسی، ملی و مذهبی در محل کار
- افزايش فوري حداقل دستمزدها براساس اعلام نظرخود كارگران
- تامين امنيت شغلي براي همه كارگران و لغو قراردادهاي موقت و سفيد امضاء و برچيده شدن فرم هاي جديد قراردادكار
- آزادی کامل تشکیل احزاب، تجمعات و تشکلها، آزادی بیان و مطبوعات
- لغو فوری مجازات اعدام و هر گونه مجازات ناقض حرمت انسانی
ما از همه مدافعین جنبش کارگری و همه فعالین سوسیالیست و کمونیست وهمه آزادیخواهان خواستار عدالت اجتماعی و رفع تبعیض طبقاتی می خواهیم دست در دست هم صفوف این مبارزه را تقویت کنیم.
جمع فعالین جنبش کارگری کمونیستی ایران- درهامبورگ
زنده باد کمونیسم
17. آگوست.2009
