سیاست بازان بیشرمی که در بیانیه خود به مناسبت روز جهانی کارگر حتی از طرح خواست آزادی کارگران زندانی نیز خودداری کردهاند و آشکارا به تبلیغ سیاست نئولیبرالی و دست راستی شناخته شده «اول رشد اقتصادی، بعد اشتغال» می پردازند، اکنون وقیحانه به سمت مصادره جنبش کارگری خیز برداشته اند و در پخش اخبار مربوط به قطعنامه تشکلهای کارگری اینگونه وانمود میکنند که گویا قطعنامه تشکلهای کارگری در رابطه با آنان قرار داشته است: «همزمان با اعلام حمایت شورای هماهنگی راه سبز امید در برپایی تجمعات کارگری در جهت احقاق حق و مطالبات کارگران، تشکلهای کارگری ایران نیز در بیانیه مشترکی با گرامی داشت روز کارگر اعلام داشته اند که کارگران ایران همراه با کارگران جهان این روز را گرامی می دارند و هر ساله در اعتراض به شرایط غیر انسانی خود در این روز گرد هم آمده و به هر طریق برای بدست آوردن حقوق حقه خود فریاد بر می آورند».
این مقدمه چینی برای آن بود که پیاده نظام سبز به میدان آمده و کار مصادره جنبش کارگری را یکسره به فرجام برساند. این جریانات دست راستی ورشکسته اکنون دیگر رسما قطعنامه تشکلها را به «فراخوان تشکلهای کارگری برای گردهمایی های روز کارگر» تبدیل کردهاند و برای این گردهماییها ساعت و زمان و شعار نیز تعیین کرده اند. آنها اعلام کردهاند که گردهمایی های کارگران در روز 11 اردیبهشت در تهران و شهرهای دیگر و با شعار های «مرگ بر دیکتاتور» و «زنده باد آزادی» برگزار می شود. این یک نقشه پلید، یک بیشرمی آشکار و یک حقه کثیف و ننگین بیشتر نیست. در هیچ یک از قطعنامه های تشکلهای کارگری معتبر نه به چنین تظاهراتهایی فراخوان داده شده است و نه چنین شعارهایی طرح گردیده است. جنبش ورشکسته سبز میخواهد طبقه کارگر را وارد میدانی کند که میدان او نیست.
رفقا، فعالین جنبش،
هیچ جنبشی نمیتواند اجازه دهد که زمان نبرد و روشها و ابزارهای نبرد وی را جنبشهای دیگر تعیین کنند. شعار یک جنبش در یک لحظه معین بیان هدف فوری و بلاواسطه آن است و جنبش کارگری امروز به هیچ وجه هدف فوری و بلاواسطه خود را تعیین تکلیف نهائی با نظام سیاسی حاکم قرار نداده است. چاهی که سیاست بازان و دلالان جنبش سبز بر سر راه طبقه کارگر و جنبش کارگری کنده اند، نبرد زودرسی را به این جنبش تحمیل خواهد کرد. نبردی که در هر صورت طبقه و جنبش ما در زمره بازندگان آن خواهند بود. نباید اجازه داد که محصول سالها کار و مقاومت و مبارزه صبورانه تک تک فعالین جنبش و مایه امید و سنگ بنای آینده جنبش قربانی مطامع حقه بازان سیاست بورژوائی گردد.
اول ماه مه روز جهانی کارگران است. این روزی است که باید نماد استقلال طبقه کارگر باشد. اجازه ندهید که این نماد استقلال طبقه، این روز پر افتخار، به نشانه ای از وابستگی این طبقه و جنبش آن به یک جنبش تماماً دست راستی بورژوائی مسخ شود. اجازه ندهید که چاکران درگاه سرمایه مردمی را به نام کارگران به مسلخ یک نبرد نابرابر بکشانند.
زنده باد اول ماه مه، روز جهانی کارگران
پایدار باد استقلال طبقاتی کارگران
عباس فرد، وحید صمدی، بهمن شفیق
10 اردیبهشت 90
30 آوریل 2010
