امید
info@omied.de



کمپین دو میلیون امضا علیه اعدام!

مقالات



از جنبش کارگری



برگزیده های سایت



كنترل کارگری - پاسخ کارگران یونان به بحران سرمایه داری

ما منافع خاص خود را در چهارچوب کلی ای که برگرفته از مطا لبات سیاسی و اقتصادی بخش عظیمی از مردم یونان است که امروز تحت وحشیانه ترین حملات سرمایه داری قرار دارند؛ مطالباتی که برای پر بار بودنشان بایستی تا آخر با همکاری طبقه متوسط و طبقات پایینی جامعه ما ( پیش برود ) ، قرار داده ایم

 

توضیح سایت امید:

اشغال بیمارستان شهر کیلکیس توسط کارکنان آن و به دست گرفتن کنترل بیمارستان نشانه روشنی از بروز اشکال اعتراضی جدیدی در مبارزه با فلاکت تحمیلی دیکتاتوری سرمایه جهانی است. اعمال دیکتاتوری آشکار بازارهای مالی و قطبهای اصلی سرمایه اروپائی تحت عنوان فریبنده «نجات اقتصاد یونان» تا هم اکنون هم به گسترش بی سابقه بیکاری و فقر و فلاکت در یونان منجر شده است و هم بر ساختارهای سیاسی این کشور ضربات سنگینی وارد کرده است. نرخ رسمی بیکاری از 20 درصد افزایش یافته است و برنامه های ریاضت اقتصادی در ماههای آینده باز هم این روند را تشدید خواهد کرد. قدرت خرید توده مردم کارگر و زحمتکش در یونان روز به روز در حال کاهش ناشی از کاهش مداوم دستمزدها و حقوقها و سایر مزایاست. در سطح سیاسی نیز یونان اکنون در کنار ایتالیا از دولتی برخوردار است که حتی در همان انتخابات پارلمانی نیز انتخاب نشده است. دولتی که از مجموعه ای از کارگزاران بانک جهانی و حلقه به گوشهای بلوک های قدرتمند سرمایه، به ویژه آلمان، تشکیل شده است.

در چنین شرایطی تغییر اشکال مبارزه و رو آوری به اشکال نوینی از سازمانیابی از اهمیتی وافر برخوردار است. به ویژه این که در سطح سیاسی نه تنها هنوز چشم اندازهای نفی نظم مسلط موجود به چشم نمی خورند، بلکه یونان در عین حال شاهد افزایش نفوذ و قدرت راست افراطی نیز هست. این که آیا کارگران یونان قادر خواهند شد از دل این شرایط طرح نظم نوینی را براندازند و تجاربی از نوع تجربه کارکنان بیمارستان کیلکیس را به یک تجربه طبقاتی ارتقاء دهند، هنوز روشن نیست. تجربه اشغال کارخانه ها در جریان بحران آرژانتین در سالهای 1998 تا 2002 نشان می دهد که چنین تجاربی حتی در سطحی گسترده تر نیز می توانند نهایتا در چهارچوب نظم حاکم مستهلک شوند. برای کسب پیروزی قطعی پیش شرطهایی بیش از جسارت کارگری برای دست زدن به عمل مستقیم لازم است. بدون چنین جسارتی اما اصلا نمی توان به پیروزی اندیشید. کارگران و کارکنان بیمارستان کیلکیس یونان نشان داده اند که این جسارت طبقاتی لااقل در بخشهایی از طبقه کارگر یونان در حال شکل گرفتن است. امید به این که این جنبش از توان سیاسی لازم نیز برای عبور از این دوره برخوردار گردد.

مطلب حاضر توسط رفیقی برای سایت ارسال گردیده است. با تشکر از ارسال مطلب و همچنین قدردانی از کار مترجم مطلب این توضیح را ضروری میدانیم که درج مطلب به معنای تأئید نقطه نظرات و شیوه برخورد مترجم آن در همه موارد، و بویژه مقایسه مستقیم اعمال کنترل کارگری بر بیمارستان با تلاش جریانات میلیتانت آنارشیست و آنارکو سندیکالیست در حمله به ساختمان پارلمان و از این زوایه حمله به اتحادیه های کارگری که مترجم از آنها تحت عنوان «چماق رفرمیسم» نام می برد نیستیم. قصد ما دفاع از موضع اتحادیه کارگری و حزب کمونیست در جریان جدالهای خیابانی چند هفته قبل و در درگیری با نیروهای آنارشیست نیست. تنها تأکید بر این است که جریان کنترل کارگری در بیمارستان کیلکیس متفاوت از جریان درگیری ها در ماجرای حمله به پارلمان است. یک شرط حیاتی دستیابی به پیروزی در این مبارزه تأمین وحدت هر چه بیشتر در میان خود کارکنانی است که به گرایشات مختلف درون جنبش تعلق دارند و حتی فراتر از آن تأمین همبستگی وسیع تر در درون جامعه است. این را خود کارکنان بیمارستان نیز در بیانیه خویش مورد تأکید قرار داده اند.

از طرف سایت امید: بهمن شفیق

******************************

کارگران بیمارستان Kilkis در یونان با اشغال واعلام اعمال کنترل خود بر این بیمارستان پاسخ خود را به تمامی جناحهای بورژوازی یونان و حامیان بین المللی آنها از صندوق بین اللمی پول و بانک جهانی و سایر نهادهای مالی سرمایه داری به رساترین وجه ممکن دادند . بنا به اخبار رسیده از یونان این کارگران در اولین بیانیه خود اعلام کرده اند که تمامی بیمارستان را به طور کامل تحت کنترل کارگری خود قرار داده اند .

سایت Libcom.org که این خبر را منتشر کرده است از قول کارگران مینویسد: مشکلات عدیده، عمیق و پیچیده سیستم بهداشت و درمان یونان و سایر سرویسهای مربوط به آن را نمی توان با راه حلهای تاکنون ارائه شده حل و فصل کرد .

تلاشهای هر دم فزاینده دولت بورژوازی یونان در روی آوری به سرکوب فاشیستی اعتراضا ت و مقاومت کارگران در سطح جامعه بطور عام و در بخش بهداشت و درمان بطور خاص کارگران این بیمارستان را بر آن داشت تا با ارائه پاسخ خود در مقابل ناتوانی بخشهای مختلف بورژوازی یونان در پاسخگویی به بحرانهای هر دم فزاینده ای که یونان را در آستانه سقوط محض قرار داده است، را بیش از پیش نمایان سازد .

اکنون کارگران kilkis با اشغال بیمارستان و اعلام اعمال کنترل مستقیم وشورایی خود ضمن پاسخگویی به مشکلات بیمارستان مزبور، به سمبلی برای سایر تولید کنندگان نعمتهای مادی و معنوی یونان تبدیل شده اند .

در چنین وضعیتی مقامات بیمارستان اعلام کرده اند چنانچه دولت از مسئولیتهای خود شانه خالی کند و خواسته های آنها را برآورده ننماید، آنها برای کسب حمایت چه در سطح محلی و چه گسترده تر به جامعه روی خواهند آورد . کارگران همچنین گفته اند که برای حفظ و مراقبت از سرویسهای رایگان درمان و بهداشت عمومی و جهت براندازی دولت و سیاستهای نئو لیبرالی آن به هر تلاش ممکنی دست خواهند زد . کارگران بیمارستان اعلام کرده اند که از روز ششم فوریه تا زمانی که حقوق حال و معوقه آنان پرداخت نشود تنها سرویسهای اورژانس را فراهم خواهند کرد . آنها همچنین خواهان بازگرداندن میزان حقوق و دستمزدها به سطح پیش از اجرای طرح تعدیل اقتصادی هستند . مضاف بر آن کارگران اعلام کرده اند که مجمع عمومی بعدی در تاریخ ١٣ فوریه و کنفرانس مطبوعاتی مربوطه در روز ١٥ فوریه اجرا خواهد شد.

کارگران بیانیه زیر را خطاب به جامعه منتشر کرده اند؛

١ . ما بر این باوریم که مشکلات مستمر و حال سیستم ملی بهداشت و درمان و سایر سرویسهای مرتبط با آن با اقدامات جداگانه و مجزا و درخواستهایی که منافع ویژه ای را بازتاب دهند، حل نخواهند شد . این بخاطر آنست که این مسائل محصول سیاستهای ضد توده ای دولت و همچنین نئولیبرالیسم جهانی است .

٢ . ما همچنین میدانیم که با مطرح کردن و اعلام چنین خواسته هایی وارد بازی بی رحمانه حاکمان خواهیم شد . حاکمانی که همواره میخواهند از ایجاد یک جبهه وسیع کارگری و توده ای با منافع و خواستهای مشترک در سطح ملی و بین المللی در مقابل سیاستهایی که موجب فلاکت اجتماعی میشوند جلوگیری کنند و مردمی را در مقابل خود داشته باشند که پراکنده و ضعیف هستند .

٣ . به این دلیل، ما منافع خاص خود را در چهارچوب کلی ای که برگرفته از مطا لبات سیاسی و اقتصادی بخش عظیمی از مردم یونان است که امروز تحت وحشیانه ترین حملات سرمایه داری قرار دارند؛ مطالباتی که برای پر بار بودنشان بایستی تا آخر با همکاری طبقه متوسط و طبقات پایینی جامعه ما ( پیش برود ) ، قرار داده ایم .

٤ . تنها راه دستیابی به این هدف نه تنها به زیر سئوال بردن عملی مشروعیت سیاسی آن بلکه حقانیت و قانونی بودن این اقتدار و سلسله مراتب خودسر و نا محبوب که با شتاب سرسام آوری بسمت استبداد میرود .

٥ . پاسخ کارگران بیمارستان عمومی Kilkis به این استبداد، دمکراسی است. ما بیمارستان را اشغال و تحت کنترل و اراده تام و تمام خود قرار میدهیم . بیمارستان Kilkis از این پس با شکل خود مدیریتی اداره خواهد شد . مجمع عمومی کارگران به پروسه تصمیم گیریهای این مدیریت مشروعیت و قانونیت میبخشد .

٦ . دولت از براورده کردن تعهدات اقتصادی خود به کارمندان و سرویسهای بیمارستان هنوز آزاد نشده است . اما اگر آنها کماکان از تعهدات خود چشم پوشی کنند ما مجبور خواهیم شد که اینرا به اطلاع جامعه برسانیم و از مقامات محلی و بویژه جامعه به هر طریقی کمک بخواهیم تا؛

الف؛ بیمارستان را حفظ کنیم،

ب : از حقوق جامعه در دستیابی به خدمات آزاد و مجانی حمایت کنیم،

پ؛ سرنگونی حکومت حاضر و هر سیاست نئو لیبرالی ای از طریق یک مبارزه مشترک مردمی بدون توجه به منشاء آن،

ت : دمکراتیزاسیون وسیع که در آن جامعه خود مسئول اتخاذ تصمیمات برای خود است و نه طرف سومی که به نیابت جامعه اما در واقع برای آینده خود تصمیم بگیرد .

٧ . اتحادیه کارگری Kilkis بنیان گذاشته خواهد شد . از ٦ فوریه ، برای حفظ کار، و تا زمانی که پول تمامی ساعتهایی را که کار شده است پرداخت نشود وسطح حقوقها به نرخ قبل از اوردن طرحهای سه گانه صندوق بین المللی پول، بانک جهانی و ایورو بر نگردد ما تنها سرویسهای مربوط به موارد ارژانس را ارائه خواهیم داد . در عین حاال، ما به رسالت اجتماعی و تعهدات اخلاقی خود آگاهیم

. ما از سلامت شهروندان فقیری که نیازمند مراقبتهای پزشکی هستند با فراهم کردن سرویسهای پزشکی رایگان دفاع خواهیم کرد و از دولت میخواهیم که مسئولیتهای خود را بپذیرد و دراین لحظات واپسین بر بی رحمی های اجتماعی اش نظری اندازد .

1 ما مجمع عمومی خود را در سالن جدید اجتماعات در بیمارستان به منظور تصمیم  گیری در مورد اجرای هر چه بهتر تصمیمات ادرای فراهم کردن سرویسها و همچنین  اجرای موفقیت امیز طرح خودگردانی بیمارستان که از آنروز شروع خواهد شد، در  ساعت ١١ صبح در دوشنبه ١٣ فوریه برگزار خواهیم کرد . مجامع عمومی هر  روزه برگزار خواهد شد و بالاتری مرجع تصمیمگیری برای کارکنان و اقدامات  بیمارستان خواهد بود .

2.ما خواستار همبستگی مردم و کارگران تمامی رشته ها ، همکاری اتحادیه های کارگری و سازمانهای مترقی، و ‌همچنین حمایت رسانه هایی که بخواهند حقیت را بگویند، هستیم . ما تا خلاصی از خائنین به مردم و کشورمان مصمم هستیم . یا آنها یا ما !

تصمیمات فوق از طریق یک کنفرانس خبری که تمامی مطبوعات محلی و ملی به آن دعوت خواهند شد در روز چهارشنبه ١٥ فوریه ٢٠١٢ در ساعت ١٢ . ٣٠ به اطلاع عموم خواهد رسید . مجامع عمومی ما در روز ١٣ فوریه آغاز خواهد شد . ما همه شهروندان را از هر تصمیم مهمی که در بیمارستان ما اتخاذ شود از کانال انتشار اخبار یا کنفرانسها مطلع خواهیم کرد . علاوه بر این، ما از هر امکانی برای بسیج و عمومی کردن این وقایع استفاده خواهیم کرد .

ما خواهان :

الف ) همبستگی همه شهروندان با تلاشهایمان هستیم،

ب ) ( همبستگی ) همه شهروندانی که بخاطر اعتراض و مخالفتشان علیه ستمگران به شکل ناعادلانه با آنها برخورد شده است،

پ ) کارگران سایر بیمارستانها اقدام به اتخاذ تصمیمات مشابه بگیرند،

ت ) مستخدمین در حوزه های دیگر، بخش دولتی و خصوصی و فعالین سازمانهای کارگری و مترقی را به انجام عمل اقدامات مشابه بمنظورتوسعه و کمک به فراتر رفتن این بسیج در بر انگیختن طغیان و مقاومت توده ای و کارگری دعوت میکنیم .

تا پیروزی نهایی در مقابل نخبگان سیاسی و اقتصادی که امروز کشور ما و همه جهان را تحت ستم قرار داده اند، فرا میخوانیم .

 

بیانیه فوق و اقدام کارگران بیمارستان Kilkis به زیباترین نحو و انسانیترین وجه ممکن پاسخی است به مشکلات عدیده یونان و جهان ! خیل وسیعی از کارگران یونان آنگاه که در گرماگرم نبردهای خیابانی اخیر با نیروهای حافظ سرمایه، در چند نوبت تلاش ورزیدند تا پارلمان بورژوازی به تسخیر خود در آورند با قنداق تفنگ و باتوم پلیس و ارتش یونان و نیز چماق بدستان رفرمیستی که بنام طبقه کارگر به خیابان آمده بودند مواجه شدند ! چرا که همه لایه ها و طبقات حاکم و ذینفع در نظم و بوروکراسی موجود در چنین مواقعی ماهیت واقعی خود را در حفظ نظم کهن نشان میدهند .

اکنون سالهاست جامعه کارگری و سایر طبقات زحمتکش در یونان تاوان سیاستهای بورژوازی یونان را با تحمل یکی از سختترین شرایط زندگی و با فقر روزافزون، بیکاری، محرومیت و سرکوب می پردازند . در مقابل طبقات حاکم با تاراج سرمایه ها و اموال ملی کشور و تشدید استثمار اکثریت عظیم جامعه، در کنار کاهش دستمزدها و گرانی سرسام آور و بیکاری میلیونی اردوی کار تحت عنوان سیاست تعدیل اقتصادی بدیل خود را برای بحران حاضر ارائه میدهند . بحرانی که چیزی جز ماحاصل سیاستهای جناحهای رنگارنگ همین بورژوازی در قدرت نیست .

کارگر یونانی در این نبرد نابرابر و علیرغم سازمان یافتگی صنفی خود، بخاطر محرومیتش از سازمان انقلابی و سیاسی پرولتری که بتواند وی را برای در دست گرفتن سکان اداره امور جامعه و پاسخ گویی به بحرانهای وسیع اقتصادی، سیاسی و اجتماعی که یونان را دربر گرفته است آماده و یاری نماید، رنج میبرد .

باشد تا چنین اقدام انقلابیی آغازی برای بمیدان آمدن کارگران بمثابه تنها طبقه پیشرو، که رسالت رهایی بشریت از جنگ و استثمار بورژوازی بر عهده اوست، باشد .

تهیه و ترجمه؛

(صمد)

منبع:

http://libcom.org/blog/greek-hospital-now-under-workers-control-0

نظر شما


یادداشتها



تاریخ کمون پاریس 1871

commune-cover

سیاست



تحولات جهان عرب

از نان و آزادی تا بمب و «آزادی»

آنچه در لیبی می‌گذرد یک تراژدی است. تراژدی مردمی که دست به انقلاب زدند، بی آن که برای انقلاب آماده بوده باشند. لیبی نارسائیها و ضعفهای انقلاب نان و آزادی در جهان عرب را به تما

آوانگارد پرولتاریای جهانی

کارگران مصر با سرعتی حیرت انگیز می روند تا به آوانگارد پرولتاریای جهانی بدل شوند. نه تنها موج رو به افزایش اعتصابات کارگری پس از برکناری مبارک، بلکه بیش از آن افقهای حاکم بر حر

احسان، انترناسیونالیسم و انقلاب نان و آزادی

دوران آشنائی ام با احسان کوتاه بود. احسان کوزه گری، دهقان زاده ای اهل شمال ایران که در جنگلهای میندانائو فیلی پین جان باخت. جوانی بود با هیکلی باریک اما ورزیده که سرسختی کار بر

از جنبش سبز تا جنبش نان و آزادی

  به‌محض این‌که جنبش نان و آزادی در مصر اولین گامِ انقلابی خودرا با صلابت هرچه تمام‌تر برداشت و با بیرون راندن حُسنی مبارک از مدار رسمی قدرت، مشت محکم دیگری به‌صورت

اساس تفاوت در شیوه های سرکوب نبود

وحید ولی زاده در شماره 82 نشریه خیابان طی یادداشتی ارزیابی کوتاهی از قیام خیابانی قاهره و تفاوت آن با درگیری های خیابانی پسا انتخاباتی در تهران انجام داده است. بررسی درسهای قیا

کامنتهای سبزینه بر مقاله ای سرخ

  بعضی از خوانندگان روشنگری هم اعجوبه هایی اندذ. به این کامنتها نگاه کنید.

از برلین تا شمال افریقا؛ از پایان تاریخ تا روز مبادا

سی و دو سال از انقلاب ایران می گذرد؛ انقلابی که از سوی مشاطه گران و ایدئولوگ های بورژوازی "آخرین انقلاب کلاسیک جهان" لقب گرفت. "مرگ کلان روایت ها" اعلام شده بود و همراه با آن است

فراخوان اتحادیه های کارگری به اعتصاب

  بنا بر گزارش الجزیره اتحادیه های کارگری در مصر وارد یک اعتصاب سرتاسری شده اند. بنا بر این گزارش در روز چهارشنبه بیش از 20000 کارگر دست به اعتصاب زده اند. 

یک درخواست

به نظر من جدال بر سر تبیین ماهیت جنبش انقلابی در جهان عرب یکی از مهم ترین عرصه های نبرد امروز است. روشن است که یک مؤلفه اصلی تبلیغات بورژوائی پر رنگ کردن حضور جریانات "خودی" خواهد

این جنگ را نباید واگذار کرد

همه شواهد نشان می‌دهند که انقلاب نان و آزادی در مصر در حساس‌ترین نقطه حیات خود قرار گرفته است. نقطه‌ای که در آن تکلیف آرایش سیاسی جامعه مصر در حال تعیین شدن است. و درست در