امید
info@omied.de



کمپین دو میلیون امضا علیه اعدام!

مقالات



از جنبش کارگری



برگزیده های سایت



اعتصاب وحشی حمل و نقل دریایی در سواحل شرقی آمریکا را متوقف ساخت

ویژه جنبش کارگری:

باراندازان آمریکایی در روز چهارشنبه سوم سپتامبر، پس از دهه‌های متمادی، برای اولین‌بار (بدون رعایت سلسله‌مراتب قانونی و به‌ا‌‌صطلاح در یک اعتصاب وحشی) بزرگ‌ترین بندر در سواحل شرقی آمریکا را به‌تعطیلی کشاندند. اعضای «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» (ILA) در بندر نیویورک‌ـ‌نیوجرسی به‌پشتیبانی از پیکت اعتراضی باراندازان فیلادفیایی که به‌بندر نیویورک‌ـ‌نیوجرسی آمده بودند، کار در این بندر را به‌طور کامل متوقف ساختند. اعتراض کارگران فیلادلفیایی در این پیکت به‌شرکت میوه‌ی «دل مونت» (Del Monte) بود که قصد داشت با کارگرانی که در «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» عضویت ندارند، قراردادی پایین‌تر از دستمزد اعضای این انجمن ببندد.

عکس: لوکال 1291.

بعدازظهر چهارشنبه (سوم سپتامبر)، پس از توقف کامل حمل و نقل حمل دریایی در سواحل شرقی آمریکا، شرکت «دل مونت» پذیرفت که در مورد استخدام کارگران غیراتحادیه‌ای با اعضای فیلادفیایی «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» سرمیز مذاکره بنشیند. پس از این مذاکره بود که (ILA) به‌کارگران نیویورک‌ـ‌نیوجرسی و بالتیمور فراخوان به‌بازگشت به‌کار داد. چنین به‌نظر می‌رسد که تمام اتهامات شرکت «دل مونت» برعلیه «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» متوقف خواهد شد.

اعضای «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» می‌گویند: این اولین اعتصاب وحشی در سواحل شرقی آمریکا، پس از سال 1977است.

روز سه شنبه‌ حدود 3600 تن از اعضای «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» در نیویورک دست از کار کشیدند و صبح چهارشنبه از اجرای دستور مقامات فدرال که فرمان بازگشت به‌کار به‌آن‌ها می‌داد، امتناع کردند. علاوه برکارگران بندر نیویورک، 1000 نفر باراندازِ دیگر، از اعضای «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» در بالتیمور نیز به‌اعتصاب پیوستند.

یکی از اعضای انجمن به‌نام جان بلوم می‌گوید: «آدم‌ها ‌وجدان خودشان را به‌کار می‌گیرند، اگر ما همگی باهم دست به‌اعتصاب نمی‌زدیم، همگی با هم خانه خراب می‌شدیم».

این اعتصاب توسط «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» به‌تصویب نرسید و انتظار می‌رود که شرکت‌های کشتی‌رانی ادعای خسارت کنند.

هنگامی‌که کارگری از اعضای انجمن در نیویورک سعی می‌کرد که باراندازان دیگر را متقاعد کند که از خطوط رسمی [مورد تأیید انجمن] عبور کنند، یکی از مقامات انجمن به‌او گفت که او را از «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» اخراج خواهند کرد.

مدیریت تلاش می‌کند که دو دستگی و انشقاق در اتحادیه ایجاد کند. بهانه‌ی مدیریت این ادعاست که بعضی از 12 کشتی‌‌ای که در بندر نیویورک در انتظار تخلیه بودند، برای تخلیه می‌بایست مستقیم به‌اسکله‌ی غیراتحادیه‌ای فیلادلفیا روانه می‌شدند؛ چراکه این بندر ظرفیت لازم برای تخلیه تمام بارهای [مورد نیاز] نیویورک را ندارد.

توقف تخلیه میوه

مناقشه از آن‌جایی شروع شد که شرکت میوه‌ی «دل مونت» اعلام کرد که از اول اکتبر می‌خواهد عملیات واردات موز و آناناس خود را به‌اسکله‌‌ای در طول رودخانه‌ی فیلادلفیا منتقل کند که توسط شرکت تدارکاتی «هولت لجستیک» اداره می‌شود و کارکنان آن نیز عضو «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر» نیستند.

این جابه‌جایی برای اعضای لوکالِ 1292 انجمن در فیلادلفیا می‌تواند به‌قیمت از دست دادن 200 تا 300 شغل تمام شود. عملیاتی از این دست (یعنی: تخلیه بار توسط کارگران غیراتحادیه‌ای و نامتشکل در «انجمن بین‌المللی کارگران بنادر») موجب سخت‌تر شدن موقعیت باراندازان در بندرگاه فیلادفیا و جاهای دیگر شده است.

شرکت «هولت لجستیک» که اسکله‌‌های کنار رودخانه‌ی فیلادلفیا را تحت کنترل دارد، اشتغال با مبلغی کم‌تر از50/8 دلار در ساعت و مزایای بسیار ناچیزی را تبلیغ می‌کند؛ درصورتی‌که در بندر فیلادلفیا که تحت کنترل (ILA) قرار دارد، نرخ تخلیه بارهای بسته‌بندی نشده برای باراندازان متشکل در اتحادیه نرخی از 17 تا 50/24 دلار در ساعت برای شرکت‌هایی مثل «دل مونت» هزینه برمی‌دارد.

به‌منظور متقاعد کردن شرکت «دل مونت» که بندر فیلادلفیا برای تخلیه بار را ترک نکند، «انجمن...» به‌طور خود خواسته بیش از 5 میلیون دلار از دستمزد [سالانه‌ی] اعضای خود کاست؛ اما شرکت بهانه آورد که به‌فضای بیش‌تری در اسکله‌ی تحت کنترل «هولت لجستیک» نیاز دارد.

اعتصاب وحشی گسترش می‌گیرد؟

رویس آدامز، عضو لوکال 1291 در فیلادلفیا، می‌گوید که توقع دارد، امواج اعتصاب وحشی به‌طرف شمال تا تکزاس و فلوریدا، بنادری که شرکت دل مونت بیش‌ترین تخلیه میوه را در آن‌ها دارد، گسترش پیدا کند. یک بندر در ماناتی، واقع در فلوریدا، در سال 2003 با تصمیم شرکت دل مونت که می‌خواست کارگران غیراتحادیه‌ای را استخدام کند، مبارزه کرد؛ اما ساختار تنظیم دستمزد ومزایایی را پذیرفت که کارگران را به‌جوان‌تر و مسن‌تر تقسیم می‌کرد.

اعضای (ILA) در فیلادلفیا، در روز جهانی کارگر، آناناس‌ها را به‌رودخانه‌ی دِلاوره ریختند تا به‌طرح کاهش دستمزد و مزایا توسط شرکت دل مونت اعتراض کرده باشند.

مبارزه برای ممانعت از کاهش اشتعال در فیلادلفیا پیش‌درآمد هشدار دهنده‌ای برای ‌مقامات «انجمن...» در مورد قراردادهای کار است ‌که طی دو سال آتی منقضی می‌شوند. مذاکرات مقدماتی احتمالاً در اوایل سال جدید شروع خواهند شد؛ و آدامز می‌گوید که آکسیون این هفته [به‌نظر او] به‌گونه‌ای ریشه می‌دواند تا هم مانعی در مقابل گسترش اتوماسیون [بیکاری افزا] در بندرگاه‌ها ایجاد خواهد کرد و هم از گسترش ساختار دوگانه‌ی دستمزدها در سراسر سواحل شرقی آمریکا جلوگیری به‌عمل خواهد ‌آورد.

آدامز می‌گوید نمایش [قدرتِ] رؤسای اسکله‌ها ـ‌و هم‌چنین اعضای جوان‌تر‌ـ درست به‌این دلیل مهم بود که نشان داد که (ILA) مبارزات بسیاری را در پیش دارد؛ به‌ویژه پس از اتمام قرارداد توسعه‌ی کانال پاناما در سال 2014، که شرکت‌های کشتیرانی را قادر می‌سازد تا مسیر کشتی‌های خودرا تغییر دهند.

 

او می‌گوید: «ما نمی‌توانیم به‌شرکت کوچکی همانند دل مونت اجازه‌ی بدعت‌گذاری بدهیم. اگر این جوجه کارفرماها بتوانند [بیش‌تر از این] ما را بدوشند، با کارفرماهای گردن‌کلفت چه خواهیم کرد»؟

 

Gaus Mischa

29 سپتامبر 2010

http://www.labornotes.org/2010/09/wildcat-strikes-halt-east-coast-shipping

 

برگرفته از سایت جنبش کارگری

 

نظر شما


یادداشتها



تاریخ کمون پاریس 1871

commune-cover

سیاست



تحولات جهان عرب

از نان و آزادی تا بمب و «آزادی»

آنچه در لیبی می‌گذرد یک تراژدی است. تراژدی مردمی که دست به انقلاب زدند، بی آن که برای انقلاب آماده بوده باشند. لیبی نارسائیها و ضعفهای انقلاب نان و آزادی در جهان عرب را به تما

آوانگارد پرولتاریای جهانی

کارگران مصر با سرعتی حیرت انگیز می روند تا به آوانگارد پرولتاریای جهانی بدل شوند. نه تنها موج رو به افزایش اعتصابات کارگری پس از برکناری مبارک، بلکه بیش از آن افقهای حاکم بر حر

احسان، انترناسیونالیسم و انقلاب نان و آزادی

دوران آشنائی ام با احسان کوتاه بود. احسان کوزه گری، دهقان زاده ای اهل شمال ایران که در جنگلهای میندانائو فیلی پین جان باخت. جوانی بود با هیکلی باریک اما ورزیده که سرسختی کار بر

از جنبش سبز تا جنبش نان و آزادی

  به‌محض این‌که جنبش نان و آزادی در مصر اولین گامِ انقلابی خودرا با صلابت هرچه تمام‌تر برداشت و با بیرون راندن حُسنی مبارک از مدار رسمی قدرت، مشت محکم دیگری به‌صورت

اساس تفاوت در شیوه های سرکوب نبود

وحید ولی زاده در شماره 82 نشریه خیابان طی یادداشتی ارزیابی کوتاهی از قیام خیابانی قاهره و تفاوت آن با درگیری های خیابانی پسا انتخاباتی در تهران انجام داده است. بررسی درسهای قیا

کامنتهای سبزینه بر مقاله ای سرخ

  بعضی از خوانندگان روشنگری هم اعجوبه هایی اندذ. به این کامنتها نگاه کنید.

از برلین تا شمال افریقا؛ از پایان تاریخ تا روز مبادا

سی و دو سال از انقلاب ایران می گذرد؛ انقلابی که از سوی مشاطه گران و ایدئولوگ های بورژوازی "آخرین انقلاب کلاسیک جهان" لقب گرفت. "مرگ کلان روایت ها" اعلام شده بود و همراه با آن است

فراخوان اتحادیه های کارگری به اعتصاب

  بنا بر گزارش الجزیره اتحادیه های کارگری در مصر وارد یک اعتصاب سرتاسری شده اند. بنا بر این گزارش در روز چهارشنبه بیش از 20000 کارگر دست به اعتصاب زده اند. 

یک درخواست

به نظر من جدال بر سر تبیین ماهیت جنبش انقلابی در جهان عرب یکی از مهم ترین عرصه های نبرد امروز است. روشن است که یک مؤلفه اصلی تبلیغات بورژوائی پر رنگ کردن حضور جریانات "خودی" خواهد

این جنگ را نباید واگذار کرد

همه شواهد نشان می‌دهند که انقلاب نان و آزادی در مصر در حساس‌ترین نقطه حیات خود قرار گرفته است. نقطه‌ای که در آن تکلیف آرایش سیاسی جامعه مصر در حال تعیین شدن است. و درست در